Władysław Piórek


Władysław Piórek, którego życie przypadło na lata 1852-1926, był nie tylko lekarzem, ale również wybitnym działaczem społeczno-narodowym. Urodził się w Ostrowie, a swój życiowy dorobek zakończył w Bydgoszczy, gdzie odegrał istotną rolę w lokalnej społeczności.

W uznaniu jego zasług, został mianowany Honorowym Obywatelem Bydgoszczy, co stanowi dowód na jego wpływ i zaangażowanie w rozwój tego miasta.

Życiorys

Władysław Piórek przyszedł na świat 27 listopada 1852 roku w Ostrowie Wlkp. Jego rodzice to Paweł, podoficer wcielony do armii pruskiej, oraz Marianna z domu Oberst, Niemka z Nadrenii. Wczesne lata spędził w rodzinnym mieście, gdzie uczęszczał do gimnazjum męskiego, z którego w 1871 roku uzyskał świadectwo maturalne.

Po krótko trwającej pracy w branży budowlanej, w latach 1872–1876 podjął studia medyczne na uniwersytecie w Berlinie. Po zakończeniu edukacji przez osiem lat praktykował w Krajence, położonej w powiecie złotowskim. W 1885 roku osiedlił się na stałe w Bydgoszczy, gdzie otworzył praktykę lekarską przy Wełnianym Rynku. 22 kwietnia 1889 roku zdał egzamin państwowy na lekarza powiatowego w Berlinie.

W roku 1902 Piórek otrzymał urzędowy tytuł radcy sanitarnego, a podczas I wojny światowej w 1915 roku uzyskał tytuł tajnego radcy sanitarnego. Był znany wśród bydgoskich lekarzy jako doskonały diagnosta, ciesząc się dużym zaufaniem polskich pacjentów z Bydgoszczy oraz okolicznych gmin podmiejskich.

Oprócz praktyki lekarskiej Piórek angażował się aktywnie w działania na rzecz polskiego społeczeństwa. Miał duży wpływ na rodziny polskie, wzbudzając w nich poczucie polskości. Był współzałożycielem bydgoskiego „Sokoła” i przez ponad ćwierć wieku działał w Dozorze Kościelnym przy bydgoskiej farze. Z wielkim oddaniem uczestniczył w pracach nad budową kościoła Św. Trójcy, który powstawał w latach 1898-1912. Piórek wspierał również lokalne instytucje kulturalne, oświatowe i charytatywne.

Był przez wiele lat prezesem Koła Towarzysko-Kupieckiego, które skupiało przedstawicieli bydgoskiej inteligencji i mieszczaństwa. W oczach wielu mieszkańców Bydgoszczy uchodził za naturalnego lidera polskiego społeczeństwa. W 1920 roku objął stanowisko naczelnym lekarzem Kasy Chorych.

Nie unikał również życia politycznego; był członkiem Związku Ludowo-Narodowego oraz aktywnie uczestniczył w pracach Towarzystwa Naukowego Lekarskiego. Zmarł niespodziewanie 17 sierpnia 1926 roku w Bydgoszczy, a jego ciało spoczęło na cmentarzu Nowofarnym.

Rodzina

Władysław Piórek był żonaty z Anną z Folleherów, co podkreśla jego osobiste zainteresowania oraz przywiązanie do rodziny. Z tego związku urodziło się troje dzieci: dwóch synów – Łucjan Władysław, który przyszedł na świat w 1891 roku i w przyszłości został lekarzem, oraz Stanisław. Oprócz nich w rodzinie była również córka Wanda.

Honorowy Obywatel Bydgoszczy

8 sierpnia 1926 roku, rada miejska Bydgoszczy podjęła decyzję o przyznaniu Władysławowi Piórkowi tytułu Honorowego Obywatela Bydgoszczy. Uroczystość ta była szczególna, gdyż zbiegła się z ceremoniałem odnowienia doktoratu przez Towarzystwo Naukowe Lekarskie, które również uhonorowało Piórka, nadając mu członkostwo honorowe. Był pierwszym laureatem tytułu Honorowego Obywatela, który został odznaczony tym zaszczytem w Bydgoszczy w okresie międzywojennym.

18 marca 1938 roku w sali konferencyjnej bydgoskiej Rady Miejskiej odbyła się uroczystość, podczas której zawieszono portret Władysława Piórka. Niestety, w trakcie II wojny światowej portret ten zaginął, co stanowi stratę dla lokalnej społeczności. Jednak w lutym 1981 roku, jego imieniem została nazwana jedna z ulic w bydgoskiej dzielnicy Fordon, co stanowi hołd dla jego wkładu w życie miasta.

Przypisy

  1. według innych źródeł 8.03.1926 r. - zob. Czym się wsławił pierwszy honorowy obywatel http://bydgoszcz.wyborcza.pl/bydgoszcz/1,128852,12932551,Czym_sie_wslawil_pierwszy_honorowy_obywatel.html [dostęp 28.11.2012 r.]

Oceń: Władysław Piórek

Średnia ocena:4.56 Liczba ocen:19